This is one of my favorite movies. This shows that we can do anything. We can achieve anything, albeit using a different method. We can be different. We can change something if we believe that we can. We can do what is right, even if it’s against what is already known in centuries.
Ikaw, wag ka tanga. Wag ka magpaabuso.
Ikaw naman, wag kang manhid. Wag kang mangabuso.
- naglinis ng bahay
- pumuntang school para sa sign at f137
- nagpapicture para sa 6 na 2x2
- kinuha yung picture sa B.A.S.
- balik sa school dahil mali yung facsimile.
- umuwi, kumain at nagurong
- pumuntang tibagan
- tumunganga ng 45 minutes sa bisita
- pumunta kila mam
- kumain
- pumunta sa dam
- umuwi
I deserve to have someone that will make me happy, but where is that someone?
Minsan sa buhay, kelangan nating harapin ang mga bagay na humahadlang satin at gamitin ito upang tayo ay mas lumakas.
Pinagkasya sa isang dose yung dapat 3 doses. Hanuba. Hahhaha. Buti na lang tapos na. Ugh. Feeling ko may Hepa A yung braso ko, tapos yung katawan ko ala. Ugh. Ang sakit sakit.
Icocompile ata at ilalagay sa exhibit! Ayun. Natuwa naman ako kahit papano. May sense at pinatunguhan naman pala yung mga pinagsusulat ko na yun. May hidden writer yata ako sa loob. Pero ayaw lumabas. Hoho.
Mahirap pala maiwanan mag isa kasama ang utak. Wala kang magagawa kundi mag isip ng mag isip. Maiisip mo lahat ng bagay. Maiisip mo na lang bigla na hindi ka masaya. Maiisip mo na lang na nakakaawa ka pala. Maiisip mo na lang na napakawalang kwenta mo. Hindi mo alam kung ano gagawin mo. Self pity? Parang masyadong mababaw yung term na yun para sa nararamdaman ko. Malala pa diyan yun eh. Sana madali na lang wakasan ang buhay na parang on/off switch ng ilaw. Mabilis. Walang problema.
Bakit kaya hindi ako masaya?
Medicine yun. Graduation ngayon. Ako lang daw hindi kasama. Wala lang talaga ako sa mood na sumama. Dati gusto ko eh, ewan ko lang kung bakit hindi na ko sumama. Siguro ayaw ko lang mapuyat. Ugh. Ewan.
